تبلیغات
حاصل عمر - دردهای خارجی
 
چهارشنبه 15 خرداد 1392 :: نویسنده : سیاوش سه نقطه
به نام خدا


سلام


توی مدتی که از پست قبلی ام می گذرد، خیلی موقع ها خواستم بنویسم ولی دستم به نوشتن نمی رفت. الآن تصمیم گرفتم که بنویسم.


عنوان پستم معلومه. درد های خارجی. برای کسانی که خارج نیستند، شاید کمتر درک کنند.

بعضی از مسائل هستش که در داخل ایران دیده نمیشند و یا بهتره بگم که پوشیده میشند ولی در خارج از کشور دیده میشند.

داشتم فکرش رو می کردم که رسما مشرک شدم. شرک یعنی چی؟ یعنی اینکه برای خدا چیزی رو معادل قرار بدی. من هم همینطور شدم. گهگاه اونقدر مشغول کارهام میشم، که خدا رو فراموش می کنم. اسلام رو فراموش می کنم. وقتی که از فضای کارم و یا بیکاری ام میام بیرون، خیلی ناراحت میشم. وقتی که به امام زمان(عج) فکر می کنم، میبینم که چه قدر برای من غریبه هستند. بعضی اوقات میبینم سر دو راهی انتخاب هستم: راهی که عقلم به من نشون میده و راهی که شیطان و نفسم به اون امر می کنند. و متاسفانه می بینم وقتی که راه دوم رو انتخاب می کنم.

خداروشکر اینجا دوستان زیادی رو پیدا کردم. دوستانی که حاضرند برای قرآن دور هم جمع بشند. دوستانی که حاضرند هر روز برای اینکه با هم باشند، دور هم جمع شوند. دوستانی که حاضرند برای خواندن دعای کمیل، مسافتی طولانی رو طی بکنند و در یک محفل دو دیگران جمع شوند. 

ولی دوستان تا حدی می تونند مشکل رو حل بکنند.خیلی از مشکلات به خاطر مسائل دیگست. مسائلی مثل کنترل خود. مسائلی مثل ورع. مثل تقوا. مثل حیا. واینها باید حل بشند. 

شاید بدترین چیزی که می بینم و خیلی ناراحت میشم اینه که وقتم چطوری در اکثر مواقع به بطالت میره  در صورتی که خیلی کارها می تونستم با این وقت بکنم. چقدر می تونستم کتاب های مفید بخونم. چقدر می تونستم سخنرانی گوش بدم. چقدر می تونستم قرآن بخونم. چقدر می تونستم دعا بکنم. 

ولی افسوس که چقدر در حق خودم بدی کردم. 


مسائل دیگه ای هم هست. شاید برای من راحت نباشه بگم. چیزهایی که یه ذره مردونه میشه ولی به نظرم بد نیست اشاره بکنم بهشون:
1- تنهایی یکی از مسائلیه که خیلی روی آدم تاثیر میذاره. مخصوصا روی افرادی مثل من که خیلی رفیق باز و اهل دوست دختر  و مخ زنی (!) نیستند.
2- مسئله پوشش در سنگاپور یکی از چیزهایی که آزارم میده. ماهیتا هوای اینجا شرجیه و خیلی از افراد لباس های کوتاه و بدن نما می پوشند.
3- بعضی از اوقات برای حفظ روابط مجبورید بعضی از مسائلی که خلاق باور های اخلاقی  هست رو  چشم پوشی بکنی مثلا رفت و آمد ها و یا خورد و خوراک 

این جور مسائل هم دردهای خارجی هستش.  این درد ها با در اولی خیلی خیلی رابطه دارند و باید راهکاری برای اونها پیدا بکنم. خیلی خوشحال میشم که دوستان خواننده نصیحت و توصیه بکنند. 

ولی با وجود اینها، با وجود تمام درد ها، هنوز امید دارم. هر روز که بیدار میشم تلاشم رو می کنم که از دیروزم بهتر باشم. کارهای اشتباهی که دیروز انجام دادم رو امروز انجام ندم . جلوی خدا روسیاه نشم. کفر نعمت نکنم.

دعا بکنید بتونم مبارزه بکنم










نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 14 مرداد 1396 09:49
Thank you for every other informative web site. The place
else could I get that kind of info written in such a perfect method?
I've a challenge that I am just now running on, and I've
been on the look out for such info.
جمعه 13 مرداد 1396 14:38
Hello everyone, it's my first pay a visit
at this site, and post is truly fruitful for me, keep up posting such posts.
شنبه 7 مرداد 1396 09:05
Hi there are using Wordpress for your site platform?
I'm new to the blog world but I'm trying to get started and set up my own. Do you require
any coding knowledge to make your own blog?
Any help would be greatly appreciated!
دوشنبه 21 فروردین 1396 19:31
For most up-to-date information you have to pay a quick visit world-wide-web and on internet I
found this site as a finest website for newest
updates.
دوشنبه 21 فروردین 1396 08:29
Useful info. Lucky me I found your website by
chance, and I am stunned why this twist of fate did not came
about earlier! I bookmarked it.
یکشنبه 20 فروردین 1396 18:15
Just wish to say your article is as astounding. The clearness
in your post is just nice and i can assume you're an expert on this subject.
Fine with your permission let me to grab your feed to keep updated with forthcoming post.
Thanks a million and please carry on the enjoyable work.
سه شنبه 15 فروردین 1396 01:10
Heya exceptional blog! Does running a blog like this take a large amount of work?
I have absolutely no understanding of programming however I had been hoping to
start my own blog soon. Anyway, should you have any
ideas or techniques for new blog owners please share.
I know this is off topic nevertheless I just had to ask.
Thanks a lot!
سه شنبه 4 تیر 1392 20:58
سلام جناب سخاوی خوشحالم از بابت به روز رسانی
روزهای بسیاری رو ماه گذشته در سفر بودم بنابراین خیلی خوب نتونستم به وبلاگ دوستان سر بزنم، حتی گاهی خواستم تو خودم باشم و تنها حضور داشته باشم.
من تا حالا نرفتم کشور دیگه زندگی بکنم ولی از دوستان نزدیکم خیلی شنیدم و حتی ساعت ها پای درد دل شون نشستم و کم و بیش با سختی هایی که تحمل می کنند آشنایی دارم.
یک مدت من خیلی تنها بودم و تحت یک فشار روحی هم بودم هر کس بهم گفته بود من هستم غصه نخوری دیدم زمان تنهایی من محو شدند البته گله نمی کنم اون مدت نه خواهرم بود نه برادرم خانواده مم که کارمندن و من خیلی احساس تنهایی می کردم و به قول شما که نوشتید اهل دوست بازی هم نیستیم که سرمون گرم باشه و هر روزمون با یک چیز جدید غافل گیر بشیم و خلاصه شاد باشی. دوستی داشتم که اون روزها بجای همدرد بودن دردم شده بود البته اینو می دونم گل با خارش قشنگه. شبها خواب نداشتم و بعضی وقت ها از ترس قضا شدن نمازم تا صبح بیدار می موندم. من که تولد هیچ کسی رو فراموش نمی کردم تولد بهترین و عزیزترین دوست هامو فراموش کردم و هر بار یادش می افتادم واقعا ناراحت می شدم. داشتم واقعا مریض می شدم که جایی رو پیدا کردم سخنرانی بود، دعا می خوندن قرآن می خوندن در همین نت. خیلی ساعت های قشنگی بود و حس می کنم همون ها نجاتم داد. درسته برای خوب بودن و خب ماندن در این دنیا کسی از آدم تشکر نمی کنه ولی آرامش قلبی داره. نمی تونم بگم که چکار باید کرد مطمئنم بهترین راه حل رو پیدا می کنید. خیلی خوبه که دور هم جمع می شید برای دعا... من باب مزاح عرض می کنم: نوشتید راحت نیست بگم این پاراگراف آخرو بعد گفتید . در آخر می گم که هیچ وقت خلاف جریان آب شنا کردن آسون نیست ولی ایمنه! (امیدوارم از این تناقض صحیح استفاده کرده باشم)
براتون دعا می کنم و آرزوی موفقیت دارم
پنجشنبه 23 خرداد 1392 22:07
این اعتراف برای من سخته، اما این رو می گم که بدونی. آدم های بسیار بسیاری در همین تهران هستیم که ادعای مسلمانی مان گوش آسمان را کر کرده، ولی به حال الان شما غبطه می خوریم.
می گن خلاقیت در محدودیته، من می گم بزرگ شدن و پیشرفت در محدودیته.
نمی گم ما هم اگر می خواهیم بزرگ بشیم باید بریم یه کشور دیگر، بلکه این نوشته شما به ما یادآوری می کنه که دیگران چطور دارند پیشرفت می کنند و ما چطور از امکاناتمون استفاده نمی کنیم.

التماس دعا که این روزها مستجابه و ما هم حسابی بهش نیاز داریم
دوشنبه 20 خرداد 1392 00:08
ولی من درکت میکنم!!
بازم به نظرم خوب هستی و خوب موندی.
تو خود تهرانم دیگه خوب موندن خیلی راحت نیست اینجا که مثلا مملکت شیعه اس!
سیاوش سه نقطهبله.
مرسی از همدردی
شنبه 18 خرداد 1392 11:45
ممنون بابت به روز رسانی.

ان شا الله (دعا هم می کنم) در این مسیر پیروز باشی.

همونطور که گفتی تا کسی در محیطش قرار نگیره نمی تونه درکی از سختی اش داشته باشه. قطعا همینطور است که میگی
چهارشنبه 15 خرداد 1392 23:38
میگند که بیچاره خارجیا که خارجشون ایرانه :))
اینو من باب مزاح گفتم. اما اینجوری نگید آدم میترسه اونورا پیداش بشه. انشالا خدا کمکتون کنه. دوستان و همنشینان و محیط زندگیتون به نظرم خیلی تاثیر گذاره. افراد مذهبی رو بیابید و باهاشون ارتباط بگیرید. انشالا خدا کمکتون کنه
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


حاصل عمر
زندگی را بهتر بفهمیم
درباره وبلاگ

من یکی هستم مثل افراد دیگر جامعه. تلاش می کنم که دنیایی که زندگی می کنیم رو بهتر بفهمم. اصول اعتقادی ام رو بهتر بفهمم. و در این مسیر لذت ببرم.

مدیر وبلاگ : سیاوش سه نقطه
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :